روزی که اندوه تو دیگر مال من نیست/ میلاد فرحمند

رفتی کسی هم در پی احوال من نیست
یک ذره عشقت راهی اقبال من نیست

هی پشت گوشی، بوق ممتد، انتظارت
لعنت به وقتی گوشی ات اشغال من نیست

در کافه ها تصویر تو، در قهوه ای تلخ
اما خودت کو؟ پاسخت در فال من نیست

هی قرص رنگی خوردم و شب زنده داری
بعد از تو چیزی مرهم این حال من نیست

گفتم فراموشت کنم... گفتم، ولی نه،
امکان ندارد خوب من، اشکال من نیست

روزی تو را می بینمت با دیگری شاد
روزی که اندوه تو دیگر مال من نیست

میروم دل بکنم از همه ی قافله ها هرچه بوده به درک گور تمام گله ها میلاد فرحمند...