نوری که به شب هام بتابی/میلاد فرحمند

زیباتری از بیت و جنونم
هر واژه ی تو، سوژه نابی
مهتاب بخواهد برود باز
نوری که به شب هام بتابی

من با تو به تاریخ رسیدم
مجنونم و ای تاب و تب من
روشن شده از چشم تو دنیام
زیبای منی ماه شب من

آغوش تو داروی تبم شد
پیش همه عالم بغلم کن
پشت من و تو حرف زیادست
حرف است عزیزم بغلم کن

در شهر به زیبایی تو نیست
زیبای پری روی بهشتی
من اسم تورا زمزمه کردم
تا بر سر قلب من نوشتی

یک جور خرابم که به جز من
این شهر که دیوانه ندیده
شمعم که به پای تو بسوزم
آن طور که پروانه ندیده

آغوش تو داروی تبم شد
پیش همه عالم بغلم کن
پشت من و تو حرف زیادست
حرف است عزیزم بغلم کن

میروم دل بکنم از همه ی قافله ها هرچه بوده به درک گور تمام گله ها میلاد فرحمند...