آخرین شعر/میلاد فرحمند

من آخرین شعر تو ام داری خرابم میکنی

از بس که صفحه بسته ای، داری کتابم میکنی

آدم برای ماندنت وقتی که من حوا شدم

سیبی برایت چیدم و شیطان خطابم میکنی

پروانه بودی دور من گشتی و گشتی آخرش

وقتی که رفت سمت گل شمعم که آبم میکنی

از دور دیدم رفتهای قلبم کویر لوت شد

سرچشمهی عشق توام... حالا سرابم میکنی

باید برای دیدنت هر شب به رویا رو کنم

داری برای دیدنت درگیر خوابم میکنی

در خاطراتت گم شدم یادت نمیآید مرا

عشق من و تو مرده در عکسی که قابم میکنی

نام تو را بی ابتدا تا انتها میآورم

یک نقطهام پایان خط تک بیت نابم میکنی

پای نگاه آخرت وقتی غزلخوان میشوم

اصلا نمیدانم چرا شاعر حسابم میکنی

#و_لنگرودی_خیس

میروم دل بکنم از همه ی قافله ها هرچه بوده به درک گور تمام گله ها میلاد فرحمند...