میروم دل بکنم از همه ی قافله ها هرچه بوده به درک گور تمام گله ها میلاد فرحمند

بمان و بعد از این ها مرد بودن را تحمل کنتو کوهی بعد از این ها درد بودن را تحمل کنگلی قرمز به وقت عاشقی، میخواستی باشینشد حالا بمان و زرد بودن را تحمل کنتو ادم برفیای با شال تزیینی در این کوچهکه درمانت نبوده... سرد بودن را تحمل کنکسی را جز خودت دیگر نمییابی در این خانهخدای ناخدایان فرد بودن را تحمل کنتو میدانی چه دردی می کشم شاعر که میگوییبمان و بعد از این ها مرد بودن را تحمل کن#میلاد_فرحمند + نوشته شده در چهارشنبه چهارم بهمن ۱۴۰۲ ساعت 22:8 توسط میلاد فرحمند یعقوبی پور  |&...